Aan de orde komen de volgende vragen:

• Welke risico’s lopen medewerkers en studenten ‘ver van huis en zonder hun eigen sociale netwerk’ op ongewenste omgangsvormen?

• Hoe ga je om met cultuurverschillen: moet een Nederlandse werknemer of student in den vreemde zich gedrag laten welgevallen dat in Nederland als ongewenst wordt gekwalificeerd, maar daar zou horen bij de dominante cultuur? Andersom: hoe ga je om met een ‘allochtone’ student of werknemer die klaagt over ‘losse’ Nederlandse omgangsvormen?
  
  
• De Arbowet verplicht Nederlandse organisaties tot preventief beleid inzake ongewenste omgangsvormen, maar hoe ziet dat eruit in relatie tot de globalisering?
  

• Hoe kun je als organisatie een adequate opvang verzorgen voor een eigen medewerker of student die slachtoffer is van seksuele intimidatie of discriminatie op een ander continent?

• En last but not least, met welke jurisdictie moet je rekening houden als je als organisatie opereert in een internationale context? Geldt het beleid ongewenste omgangsvormen van de Nederlandse moeder-maatschappij ook voor de buitenlandse dochter of geldt de plaatselijke wet- en regelgeving? En welke regels gelden voor personeel van internationale organisaties als de EU en de VN?